Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2011

Θεσσαλονίκη δεν είναι.....





Χωρίς να είμαι από τη Θεσσαλονίκη, μπορώ να πω ότι αγάπησα αυτή την πόλη τα 5 χρόνια που έζησα εκεί και μεγάλο ρόλο σε αυτό έπαιξε η παραλία της! Ακόμα και με το θόρυβο από τις γεννήτριες κατά τη διάρκεια της έκθεσης βιβλίου [ ;) ] ξέρω πως οι βόλτες στην παραλία ήταν ο καλύτερος τρόπος να ξεφεύγω από την καθημερινότητα μου!
Η πόλη της Ελευσίνας τώρα, παραλιακή γαρ, έχει μια παραλία, μικρότερης έκτασης, με τις δικές της ομορφιές και, αν και περιτριγυρίζεται από δύο διυλιστήρια και το εργοστάσιο της χαλυβουργικής, είναι σαφώς καθαρότερη από την αντίστοιχη της νύφης του Θερμαϊκού!!Έχω βρει λοιπόν εκεί το μέρος για να ξεφεύγω , από όπου και η φωτογραφία!!!

Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2011

Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 2011

Αμοργός......




Το παίδευα αρκετό καιρό και φέτος το κατάφερα, έκλεισα κινητό άφησα πίσω υπολογιστή (την τηλεόραση την παράτησα προ επταμήνου) και την έκανα για Αμοργό. Αφού ο φιλόξενος Μίμης με τακτοποίησε στο δωμάτιο, έβαλα μπρος τη φόρτιση των μπαταριών μου. Πρωινή βουτιά στην παραλία , πατατόπιτα από την Αιγιάλη και συνέχεια στο μαγαζί του Πέτρου και της Μαρίας για καφέ και μπύρες ως το βραδάκι!
Αν εξαιρέσω ένα διάστρεμμα σε αστράγαλο και γόνατο (ένεκα συνδυασμού: σαγιονάρα -χωμάτινο μονοπάτι) όλα πήγαν όπως τα ήθελα! Ίσως του χρόνου αφαιρέσω και το κτιστό κατάλυμα από το πρόγραμμα των διακοπών, ποιος ξέρει!?!
Α, συν τις άλλοις εδώ και 2 μήνες δεν έχω και συγκάτοικο!
Καλή συνέχεια λοιπόν......

Κυριακή 29 Μαΐου 2011

Στην Ελευσίνα μια φορά....




Δυτική Αττική λοιπόν

Στα μέσα Σεπτεμβρίου είχα αρχίσει έντονα να προσπαθώ να κατέβω προς την πρωτεύουσα. Μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια συνεργασίας έκανα το πρώτο βήμα, παραιτήθηκα από τη δουλειά που σαν τροχοπέδη με κρατούσε πίσω, έμεινα 4 μήνες άνεργος αλλά δεν σταμάτησα να το ψάχνω και λίγο πριν μαζέψω τα πράγματα μου από την Θεσσαλονίκη και γυρίσω σαν βρεγμένη (και αποτυχημένη) γάτα στην Πτολεμαΐδα ,να σου η πρόταση που παρακαλούσα: Φώτη, κατεβαίνεις Ελευσίνα για δουλειά?
Περιττό να σας πω ότι σε 10 μέρες είχα πακετάρει και είχα αναχωρήσει!!!
Πρόλαβα βέβαια τους 4 μήνες της ανεργίας να δεχτώ μια περιποιημένη χυλόπιτα από την Σ. την κοπέλα της προηγούμενης ανάρτησης!!!!
Επιστρέφω στο θέμα της δουλειάς, κάνω επιτέλους τη δουλειά που γουστάρω και είμαι καλός, πληρώνομαι καλά, έχω καλό κλίμα στη δουλειά, εκτιμούν τη δουλειά μου, δουλεύω μεν πολλές ώρες αλλά κατ' επιλογήν.
Και βέβαια υπάρχει ένα αλλά, το οποίο είναι το εξής η δουλειά μας παρέχει μεν σπίτι ΑΛΛΑ με συγκάτοικο, αλλά εγώ δεν αντέχω ούτε τον εαυτό μου πόσο μάλλον έναν άγνωστο (για τον οποίο έχω να σας πω , αλλά άλλη φορά)!
Αυτά για αρχή , και όσον αφορά την φώτο είναι το πρώτο σύνθημα σε τοίχο που συνάντησα στην Ελευσίνα το οποία βέβαια (όπως λέει η φίλη μου η Μαίρη) δείχνει καλύτερη στο στήθος του Pablo Garcia...!!!
Σας φιλώ.....!!!!