...αναμνήσεις....

Σε μια προσπάθεια τακτοποίησης του σπιτιού μου, βρέθηκα μπροστά σε μια κούτα γεμάτη αναμνήσεις। Αυτό που με άγγιξε περισσότερο ήταν κάποια γράμματα, ναι γράμματα γιατί το 1995 ήταν κι αυτός ένας τρόπος επικοινωνίας, τα οποία είχα λάβει από μια κοπέλα που είχα γνωρίσει στη Σαντορίνη! Ανάμεσα στα διάφορα που διάβασα, το παρακάτω ποίημα είναι αυτό που μου θύμισε πιο έντονα το καλοκαίρι εκείνο! Με χαρά το μοιράζομαι μαζί σας....!!!!!

ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ, ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ,
ΣΤ΄ ΑΚΡΟΛΙΜΑΝΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΩΚΕΑΝΩΝ
ΚΟΝΤΟΣΤΕΚΕΤΑΙ Η ΑΓΩΝΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΜΙΑ ΒΑΘΙΑ ΑΝΑΣΑ ΑΠ΄ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟ ΔΙΑΣΠΑΡΤΟ ΤΑΞΙΔΙ.
ΜΙΑ ΛΑΧΤΑΡΙΣΤΗ ΑΝΑΣΑ ΠΡΙΝ ΟΝΕΙΡΕΥΤΟΥΜΕ, ΠΡΙΝ ΕΡΩΤΕΥΘΟΥΜΕ, ΠΡΙΝ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΠΑΛΙ.
ΑΙΩΝΙΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΛΑΓΟΥ.