....Σ....!

Φθινόπωρο του 2001 και έχω επιστρέψει από τις σπουδές, δεν έχω καταφέρει ακόμα να βρω δουλειά πάνω στο αντικείμενό μου και βάζω μουσική σε ένα μπαράκι (μεγάλος καλλιτέχνης) . Την εποχή αυτή υπάρχει μια κοπέλα που μου αρέσει πολύ, μελαχρινή , μικροκαμωμένη με κοντά μαλλιά η Σ, με την οποία δεν γνωριζόμαστε και δυστυχώς (για μένα) δεν έχουμε κανένα κοινό γνωστό. Εγώ δεν έχω υπάρξει ποτέ τολμηρός και ουδέποτε έκανα κίνηση να τη γνωρίσω, έτσι περνάει ο καιρός και η κοπέλα αυτή μένει σαν ανάμνηση στο πίσω μέρος του μυαλού μου . Περνάει ένας χρόνος και έχω καταφέρει να βρω την πρώτη μου δουλειά σαν μηχανικός μέσα από την οποία δουλειά , γνωρίζω πολύ κόσμο ανάμεσά τους και την Ε , αδερφή της Σ η οποία όμως τώρα πια είναι αρραβωνιασμένη. Ακόμα και κατά τις μεγαλύτερες μου καψούρες, είναι κανόνας για μένα, πως δεν πλησιάζω δεσμευμένες γυναίκες (αρκεί να το γνωρίζω βέβαια), έτσι και έκανα. Με την Σ και την αδερφή της κάναμε αρκετή παρέα μέχρι που έφυγα για να πάω στη Θεσσαλονίκη αλλά ποτέ δεν εκδήλωσα την ''αδυναμία'' που της είχα επειδή συνέχιζε να είναι αρραβωνιασμένη. Όταν έφυγα και μετά, έμαθα ότι η Σ χώρισε, αλλά ήμουν ήδη μακρυά. Σήμερα που λέτε, μετά από πολύ καιρό , γυρνώντας στα μπαράκια της πόλης που μεγάλωσα συνάντησα την Σ, πιο όμορφη από τότε, μιλήσαμε ήπιαμε ένα ποτάκι και γυρνώντας σπίτι, δε μπορώ να τη βγάλω από το μυαλό μου! Και επειδή δεν έχω σκοπό να γυρίσω στην πόλη που μεγάλωσα, συνεχίζω να μην έχω πει σε κανέναν ( παρά μόνο εδώ) πόσο πολύ μου αρέσει η Σ!